برای نگارش مقالات مستدل و مؤثر ملزم به رعایت یك سری اصول و فنون ابتدایی هستیم. مقاله‌نویس تكنیك‌های مخصوص به خود دارد. تفاوتی نمی‌كند این كار را برای روزنامه و مجله انجام می‌دهید یا صرفاً برای عناوین رسمی و دایرةالمعارف یا مقاله علمی. به هر حال هنگام نوشتن باید شیوه‌های مرسوم را در متن خود به كار گیرید. آنچه در ذیل مشاهده می‌كنید، چند نمونه از مهم‌ترین تكنیك‌های مقاله‌نویسی است:

1. ابتدا موضوع مورد نظر خود را انتخاب كنید. دقیقاً می‌خواهید در مورد چه مطلبی مقاله بنویسید؟

2. مخاطب خود را بشناسید.

3. در مورد موضوع مورد نظر تحقیق كنید. تا چه اندازه به مضمون كلی آگاهی دارید؟ آیا موضوع مقاله به گونه‌ای هست كه به راحتی و با جمع‌آوری اطلاعات بتوانید درباره آن مطلب بنویسید؟

4. كمیت مقاله را تعیین كنید. بهتر است پیش از شروع نگارش، حد مطلوبی را در نظر بگیرید. ممكن است بعضی از نشریات از قبل، حدی مشخص را در نظر گرفته‌ باشند.

5. فهرستی از منابع موجود تهیه كنید این فهرست می‌تواند شامل كتب مختلف، پایان‌نامه، مقالات علمی و منابع مكتوب دیجیتالی باشد.

6. رئوس مطالب را جدا كنید و چكیده مقاله را بنویسید. این كار به شما كمك می‌كند با دقت و توجه بیشتری روی مفهوم و تصویر كلی مقاله تمركز كنید.

7. پیش‌نویس مقاله اصلی را با توضیح كاملی در مورد مطلبی بنویسید كه قصد نگارش آن را دارید.

8. بررسی و بازبینی داشته باشید. حقایقی را كه نسبت به آنها شك دارید، یك بار دیگر بازبینی كنید و به دنبال اثبات علمی آنها باشید. مفاهیم متناقض و غیر ضروری را حذف كنید. هر مطلبی را كه جای زیادی می‌گیرد، حذف كنید تا در دام پرگویی گرفتار نیایید. تصورات شخصی و ذهنیات خود را در مقاله نگنجانید. این امر به تحقیقات و اثبات نیاز دارد. غلط‌های دستوری و املایی متن را اصلاح كنید. آخر كار نیز آن را یك بار با صدای بلند برای خود بخوانید تا مطمئن شوید متن روان است.

9. هر چند بار كه لازم بود، نوشته خود را بازنویسی كنید و ساختار مقاله علمی را كاملاً رعایت كنید. با رعایت آن، مقاله‌ای در خور فراهم آورید. برای نگارش متن مورد نظر به اندازه كافی وقت بگذارید. اگر روی كار خود به اندازه كافی وقت نگذارید، ممكن است متن شما نشان‌دهنده قابلیت‌های واقعی فردی‌تان نباشد. از اشتباه‌های فاحش متنی خودداری كنید. كپی كردن و مطالب بدون ارجاع به منابع اصلی باعث می‌شود تا دیگران از همكاری مجدد با شما صرف نظر كنند.

برای نگارش مقالات مستدل و مؤثر ملزم به رعایت یك سری اصول و فنون ابتدایی هستیم. مقاله‌نویس تكنیك‌های مخصوص به خود دارد. تفاوتی نمی‌كند این كار را برای روزنامه و مجله انجام می‌دهید یا صرفاً برای عناوین رسمی و دایرةالمعارف یا مقاله علمی. به هر حال هنگام نوشتن باید شیوه‌های مرسوم را در متن خود به كار گیرید. آنچه در ذیل مشاهده می‌كنید، چند نمونه از مهم‌ترین تكنیك‌های مقاله‌نویسی است:

1. ابتدا موضوع مورد نظر خود را انتخاب كنید. دقیقاً می‌خواهید در مورد چه مطلبی مقاله بنویسید؟

2. مخاطب خود را بشناسید.

3. در مورد موضوع مورد نظر تحقیق كنید. تا چه اندازه به مضمون كلی آگاهی دارید؟ آیا موضوع مقاله به گونه‌ای هست كه به راحتی و با جمع‌آوری اطلاعات بتوانید درباره آن مطلب بنویسید؟

4. كمیت مقاله را تعیین كنید. بهتر است پیش از شروع نگارش، حد مطلوبی را در نظر بگیرید. ممكن است بعضی از نشریات از قبل، حدی مشخص را در نظر گرفته‌ باشند.

5. فهرستی از منابع موجود تهیه كنید این فهرست می‌تواند شامل كتب مختلف، پایان‌نامه، مقالات علمی و منابع مكتوب دیجیتالی باشد.

6. رئوس مطالب را جدا كنید و چكیده مقاله را بنویسید. این كار به شما كمك می‌كند با دقت و توجه بیشتری روی مفهوم و تصویر كلی مقاله تمركز كنید.

7. پیش‌نویس مقاله اصلی را با توضیح كاملی در مورد مطلبی بنویسید كه قصد نگارش آن را دارید.

8. بررسی و بازبینی داشته باشید. حقایقی را كه نسبت به آنها شك دارید، یك بار دیگر بازبینی كنید و به دنبال اثبات علمی آنها باشید. مفاهیم متناقض و غیر ضروری را حذف كنید. هر مطلبی را كه جای زیادی می‌گیرد، حذف كنید تا در دام پرگویی گرفتار نیایید. تصورات شخصی و ذهنیات خود را در مقاله نگنجانید. این امر به تحقیقات و اثبات نیاز دارد. غلط‌های دستوری و املایی متن را اصلاح كنید. آخر كار نیز آن را یك بار با صدای بلند برای خود بخوانید تا مطمئن شوید متن روان است.

9. هر چند بار كه لازم بود، نوشته خود را بازنویسی كنید و ساختار مقاله علمی را كاملاً رعایت كنید. با رعایت آن، مقاله‌ای در خور فراهم آورید. برای نگارش متن مورد نظر به اندازه كافی وقت بگذارید. اگر روی كار خود به اندازه كافی وقت نگذارید، ممكن است متن شما نشان‌دهنده قابلیت‌های واقعی فردی‌تان نباشد. از اشتباه‌های فاحش متنی خودداری كنید. كپی كردن و مطالب بدون ارجاع به منابع اصلی باعث می‌شود تا دیگران از همكاری مجدد با شما صرف نظر كنند.

 قال رسول الله صلى‏ الله‏ عليه ‏و‏آله :

خَيرُ الدُّنيا وَالآخِرَةِ مَعَ العِلمِ وَشَرُّ الدُّنيا وَالآخِرَةِ مَعَ الجَهلِ ؛

خير دنيا و آخرت با دانش است و شرّ دنيا و آخرت با نادانى.

(بحارالانوار، ج79، ص170)

 قال رسول الله صلى‏ الله‏ عليه ‏و‏آله :

خَيرُ الدُّنيا وَالآخِرَةِ مَعَ العِلمِ وَشَرُّ الدُّنيا وَالآخِرَةِ مَعَ الجَهلِ ؛

خير دنيا و آخرت با دانش است و شرّ دنيا و آخرت با نادانى.

(بحارالانوار، ج79، ص170)

ما باید تحقیق را در كشور با توجه به نیازهاى آن، هدفدار كنیم؛ یعنى ببینیم واقعاً كشور به چه احتیاج دارد و پژوهشها را در جهت نیازهاى كشور قرار بدهیم، …

بدون شک یکی از مسائلی که فقدان آن محسوس و جایگاه کاملا متزلزل و ضعیف آن در حوزه های علمیه ما به طورواضحی مشهود است بحث پژوهش و در کنار ان مقوله نوآوری است

اگر بخواهیم در یک کلام جایگاه و اهمیت پژوهش را در حوزه های علمیه مشخص کنیم باید به این کلام نغزاز مقام رهبری اشاره کنیم :ایشان فرمودند:

(عنصر تحقیق و پژوهش در همه جا به صورت یک اصل در مجموعه کارها و فعالیت های حوزه باید مورد توجه قرار گیرد)